Mt 25, 31-46
W ostatnim tygodniu zatrzymało mnie stwierdzenie, że ostatecznym kryterium oceny naszych działań będzie miłość. Czytając dzisiejszy komentarz do Ewangelii, spotkałem się z tą samą myślą.
Każde nasze działanie niesie ze sobą jakieś konsekwencje. Postawy niezwykle atrakcyjne społecznie to takie, które stawiają na pierwszym miejscu własny interes. Przeciwstawia się im oczywiście drugie ekstremum, jakim jest bycie osobą zagubioną, usłużną i całkowicie pozbawioną tożsamości, asertywności oraz własnego charakteru. Skrajności i radykalizm to gramatyka współczesnej normy. Jest oczywiście cała paleta możliwości pośrodku, ale akurat dzisiejsza Ewangelia zachęca do wejścia w radykalizm.
Podejmując działania wobec innych, powinniśmy robić to służebnie. Bez wyliczania strat, które przyniesie oddanie siebie. Oczywiście w takich dyskusjach często wskazuje się porządek miłości, a świat nie jest miejscem idealnym. Słowa dzisiejszej Ewangelii nie są delikatne i niuansowane, tylko twarde i radykalne.
„Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnie uczyniliście“.
Daj z siebie siebie. Nie czekaj, nie wyliczaj, nie kalkuluj. Widzisz kogoś, komu trzeba pomóc – to trzeba mu pomóc. Nie czekając na innych, należy przejąć inicjatywę i działać, bo to jest konkretny i realny wymiar człowieczeństwa.
Nasze działania niosą konsekwencje, a te będą rozliczone według głębi miłości i człowieczeństwa, które potrafimy okazać, czyniąc, a nie rozmyślając o czynieniu.

Dodaj komentarz