Chmury dały za wygraną. Górska dolina, zabudowana domostwami rozświetlona została promieniami słońca. Zbocza gór, na których gdzieniegdzie znaleźć można ludzkie osiedle. W wyjątkowo pięknej górskiej oprawie łatwo było zapomnieć o troskach codziennego dnia.
W takiej scenerii w dniach 11 do 13 września w Szczyrku odbyty się rekolekcje parafialne Domowego Kościoła naszej parafii. Wzięło w nich udział x osób związanych z kręgami Domowego Kościoła naszej parafii. Domowy Kościół to przede wszystkim rodziny.
Rekolekcje miały swój rytm. Jest to przestrzeń bliskiego spotkania z Bogiem oraz spotkania z osobami. Tymi osobami, które zna się z kościelnej ławki i codziennych spraw.
Była więc jutrznia, Msza Święta i wieczorna modlitwa zakończona radosnym Apelem Jasnogórskim. Były też czas konferencji, warsztatów i rozmów.
Szkieletem są te elementy duchowe, ale rozmowy i konferencje są tym co na tym szkielecie spoczywa. Chociaż może być odwrotnie – możliwe, że to jednak relacje są tym, co stanowi szkielet wspólnoty.
Ośrodek rekolekcyjny prowadzony przez ojców salezjanów posiada doskonałe zaplecze i pracownicy zadbali o to, by czas spędzony w ośrodku był czasem komfortowym.
Pogoda, chociaż zmienna, była łaskawa. Pozwoliła na to, żeby wyjść w góry i skorzystać z resztki lata. Udało się osiągnąć Skrzyczne zejść szlakiem zielonym i żółtym do doliny, w której znajduje się Szczyrk. Była więc przestrzeń dla ducha i dla ciała.
Czas rekolekcji to czas skupienia. Można skoncentrować się na tym co tak naprawdę ważne. Pogłębić relację z Bogiem, z bliskimi oraz przez to wszystko zrozumieć lepiej siebie – znaleźć swoją tożsamość. Rekolekcje to czas rozmów – komunikacja była tematem konferencji. To ciekawe, bo są to pierwsze parafialne rekolekcje od wyboru na Stolicę Apostolską nowego papieża Leona XIV, który stara się budować wspólnotę ponad podziałami. Nie da się budować wspólnoty bez dialogu, bez komunikacji.
Dodaj komentarz